قارچ گانودرما و هپاتیت

فهرست مطالب

هپاتیت و قارچ گانودرما

هپاتیت به شرایط التهابی کبد اشاره دارد. این حالت معمولاً به دلیل عفونت ویروسی ایجاد می شود، اما علل احتمالی دیگری نیز برای هپاتیت وجود دارد. از آن جمله هپاتیت خودایمنی و هپاتیتی است که در نتیجه داروها، سموم و الکل ایجاد می شود. هپاتیت خودایمنی بیماری است که در آن بدن شما آنتی بادی علیه بافت کبد ایجاد می کند.

کبد در ناحیه فوقانی شکم قرار دارد. این اندام عملکردهای حیاتی بسیاری را انجام می دهد که بر متابولیسم بدن تأثیر می گذارد، از جمله:

  • تولید صفرا، که برای هضم غذا ضروری است.
  • فیلتر کردن سموم از بدن
  • دفع بیلی روبین (محصولی از گلبولهای قرمز تجزیه شده)، کلسترول، هورمونها و داروها
  • تجزیه کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها
  • فعال سازی آنزیم ها، پروتئین های تخصصی ضروری برای عملکردهای بدن
  • ذخیره گلیکوژن (نوعی قند)، مواد معدنی و ویتامین ها (A ، D ، E و K)
  • سنتز پروتئین های خون، مانند آلبومین
  • سنتز عوامل لخته شدن خون

طبق گزارش CDC، تقریباً 4.4 میلیون آمریکایی در حال حاضر با هپاتیت مزمن B و C زندگی می کنند. بسیاری از افراد حتی نمی دانند که به هپاتیت مبتلا هستند. درمان بسته به نوع هپاتیت متفاوت است. با انجام اقدامات احتیاطی در سبک زندگی می توانید از برخی اشکال هپاتیت پیشگیری کنید.

انواع هپاتیت ویروسی (5 نوع)

قارچ گانودرما

عفونت های ویروسی کبد که به دلیل التهابی که برای کبد به وجود می آورند به آنها هپاتیت گفته می شود شامل هپاتیت A ، B ، C ، D و E. می باشد. ویروس هر نوع هپاتیت ویروسی با نوع دیگر متفاوت است.

انواع هپاتیت غیر ویروسی

الکل و سموم دیگر: مصرف زیاد الکل می تواند باعث آسیب کبدی و التهاب شود. گاهی اوقات از این شرایط به عنوان هپاتیت الکلی یاد می شود. الکل به طور مستقیم به سلول های کبد آسیب می رساند. با گذشت زمان، الکل می تواند آسیب دائمی ایجاد کند و منجر به نارسایی کبد و سیروز شود. سایر علل هپاتیت غیر ویروسی شامل استفاده بیش از حد برخی داروها و یا قرار گرفتن در معرض سموم است.

هپاتیت ناشی از مشکلات خود ایمنی

در برخی موارد، سیستم ایمنی بدن کبد را با یک بافت خارجی اشتباه می گیرد و شروع به حمله به آن می کند. این موضوع باعث التهاب مداوم کبد و به عبارت دیگر هپاتیت می شود که می تواند از خفیف تا شدید باشد. این التهاب اغلب مانع عملکرد کبد می شود. مشکلات خود ایمنی کبد در زنان سه برابر بیشتر از مردان است.

نقش قارچ گانودرما در درمان هپاتیت

تاثیر قارچ گانودرما بر هپاتیت در چند مطالعه بررسی شده است. اما تعداد این مطالعات کم است و نیاز به تحقیقات بیشتری است. با توجه به اینکه همانطور که ذکر شد هپاتیت می تواند به علل متفاوتی ایجاد شود، شناخت علت هپاتیت در تصمیم گیری مصرف یا عدم مصرف قارچ گانودرما موثر است. به این معنا که در برخی انواع هپاتیت استفاده از گانودرما می تواند سبب وخیم تر شدن اوضاع گردد و در برخی دیگر از شرایط، ممکن است مفید واقع گردد.

قبل از مصرف این قارچ با پزشک خود مشورت کنید. توجه داشته باشید که توضیحات موجود در این مقاله فقط برای افزایش آگاهی است و جای تجویز و دستور پزشک را نمی گیرد.

هپاتیت ویروسی

  • قارچ گانودرما در هپاتیت ویروسی:

در مطالعه ای که روی سلول های کبدی در محیط آزمایشگاه انجام پذیرفت، اسید گانودریک که یکی از ترکیبات فعال قارچ گانودرما است تکثیر ویروس هپاتیت B را در طی 8 روز مهار کرد. همچنین موش های نر که با تزریق تتراکلرید کربن دچار هپاتیت شده بودند با تزریق روزانه 10 و30 میلی گرم در کیلوگرم وزن اسید گانودریک در طی 7 روز، به طور قابل توجهی از آسیب کبدی محافظت شدند. علاوه بر آن اسید گانودریک با همان دوز، به طور قابل توجهی موش ها را از آسیب کبدی ناشی از M. bovis BCG و لیپوپلی ساکارید محافظت می کند (این ترکیبات مانند تتراکلریدکربن برای القای هپاتیت در موش ها استفاده می شوند).

مطالعات بالینی نشان داده است که عصاره گانودرما که عمدتا حاوی پلی ساکاریدها یا تری ترپنوئیدها است از کبد در برابر آسیب ناشی از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی (به عنوان مثال، CCl4) یا باسیلوس کالمت-گوئین (BCG) به علاوه لیپوپلی ساکارید (LPS) محافظت می کند. جالب اینجاست که عصاره گانودرما خواص ضد ویروس هپاتیت B را در یک مدل جوجه اردک نشان داده است. علاوه بر این یک آزمایش بالینی نشان داد که درمان با پلی ساکاریدهای گانودرما به مدت 12 هفته به طور قابل توجهی باعث کاهش آنتی ژن هپاتیت HbeAg) B)و سطح HBV DNA در 25٪ بیماران مبتلا به هپاتیت B می شود.

قارچ گانودرما و هپاتیت

مکانیسم های اصلی اثرات محافظتی کبدی گانودرما تا حد زیادی مشخص نیست، اما چندین مسیر بیوشیمیایی بالقوه در این میان نقش دارد که شامل موارد زیر هستند:

  • فعالیت آنتی اکسیدانی و مهارکننده رادیکال
  • مهار β-گلوکورونیداز
  • تعدیل تولید اکسید نیتریک
  • تعدیل آنزیم های فاز I و II کبدی
  • فعالیت ضد فیبروتیک و ضد ویروسی
  • حفظ کلسیم سلولی
  • هموستاز و اثر تعدیل سیستم ایمنی

با توجه به اینکه گانودرما اثرات امیدوار کننده ای را از خود نشان داده و برای مدیریت صدمات مختلف کبدی به خوبی مورد استفاده قرار گرفته است، برای کشف مکانیسم های عملکرد ترکیبات گانودرما به مطالعات بیشتری نیاز است.

  • قارچ گانودرما در هپاتیت خود ایمنی:

قارچ گانودرما تاثیر مثبتی را بر درمان بیماری های خود ایمنی نشان داده است. برای مطالعه بیشتر در این زمینه می توانید مقاله «تاثیر قارچ گانودرما بر بیماری های خود ایمنی» را مطالعه کنید. اما به طور مختصر باید بگوییم پلی ساکاریدها و اسیدهای گانودریک موجود در گانودرما از جمله ترکیباتی هستند که تاثیر آنها بر بیماری های خودایمنی مطالعه شده است.

  • قارچ گانودرما در هپاتیت سمی:

برخی مطالعات مصرف قارچ گانودرما را با مسمومیت کبدی ارتباط دانسته اند. به این معنا که در برخی از افراد مصرف قارچ گانودرما سبب مسمومیت کبدی، هپاتیت و مرگ شده است. با توجه به موارد توضیح شده همیشه در مصرف محصولات جدید احتیاط کنید و از مقادیر کم شروع کرده و حتما با متخصص مشورت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *